Sommarnatten (teksten RMT)

Sommarnatten - Zomernachten


 

Programma Rijksmuseum Twenthe:

Edward Elgar (1857 - 1934)

As torrents in summer

Hugo Alfvén (1872 - 1960)

Aftonen

John Høybye (*1939)

Jeg gik mig up en sommerdag

Einojuhani Rautavaara (1928 - 2016)


Sommarnatten

Robert Schumann (1810 - 1856)

An die Sterne

Camille Saint-Saëns (1835 - 1921)

Romance du soir

Louis Andriessen (1939 - 2021)


Un beau baiser

John Lennon / Paul McCartney,

(arrangement Ko Duijvestijn)

Blackbird

Percy Grainger (1882 - 1961)

Brigg Fair

Henk Stoeten (*1990)

Time will ease

Matthew Harris (*1956)


O mistress mine

Sommarnatten - Zomernachten


 

Teksten en evt. vertalingen:


As torrents in summer

Edward Elgar (1857 - 1934)

Uit: Cantate Scenes from the Saga of King Olaf, Op. 30 (1896)


Tekst: Henry Longfellow (1807 – 1882)



As torrents in summer,
Half dried in their channels,
Suddenly rise, tho' the Sky is still cloudless,
For rain has been falling,
Far off at their fountains;
So hearts that are fainting
Grow full to o'erflowing,
And they that behold it
Marvel, and know not,
That God at their fountains
Far off has been raining!





Aftonen

Hugo Alfvén (1872 - 1960)

Tekst: Herman Sätherberg (1812 - 1897)



Skogen står tyst, himlen är klar.

Hör, huru tjusande vallhornet lullar.

Kvällsolns bloss sig stilla sänker,

Sänker sig ner uti den lugna, klara våg.

Ibland dälder,gröna kullar

eko kring neiden far...





Het woud is stil, helder de hemel

Hoor, hoe lieflijk waldhoorn-slaapliedjes klinken.

De avondzon bloost en gaat onder,

Zinkt in kalme, heldere golven.

En over daken en groene heuvels

klinkt de echo nabij en ver...

Jeg gik mig up en sommerdag

John Høybye (*1939)

Tekst: Nikolaj Frederik Severin Grundtvig

           (1783 - 1872)



Jeg gik mig ud en sommerdag at høre

fuglesang, som hjertet monne røre,

I de dybe dale,

mellem  nattergale,

og de andre fugle små, som tale.



I went out one summer day to hear

birdsong, which could reach my heart,

in the deep vales,

in between nightingales,

and the other tiny birds who speak.

Den allermindste fugl af dem, der vare,

sang fra træet ned i toner klare,

I de dybe dale,

mellem nattergale,

og de andre Fugle små, som tale.


The tiniest bird of those that lasted,

sang from the tree down in clear tones,

in the deep vales,

in between nightingales,

and the other tiny birds who speak.

„Hen under løvet gå de lune vinde

dér skal du din hjertenskjære finde.“

I de dybe Dale,

mellem de nattergale

og de andre fugle små, som tale.


Beneath the foliage the warm winds go

there you will find your dear heart.

in the deep vales,

in between nightingales,

and the other tiny birds who speak.


Hav tak du lille fugl, for du har sjunget

ellers var mit bryst af længsel sprunget,

I de dybe Dale,

mellem  nattergale,

og de andre fugle små, som tale.




Thank you, little bird, for singing

otherwise my chest of longing had sprung,

in the deep vales,

in between nightingales,

and the other tiny birds who speak.

Sommarnatten

Einojuhani Rautavaara (1928 - 2016)

Tekst: Ernst Viktor Knape (1873-1929)



Dansen gick på bron,
ljus var natten,

Ant han dansa med mig,
Ant han vandra med mig,
Ant han ville ändå inte ha mig.



Er werd gedanst op de brug
en de nacht was helder.
Zou hij met mij willen dansen,
met mij willen struinen,
of wil hij mij helemaal niet hebben?

Dansen gick på bron,
ljus var natten,

forsens skum flöt bort
på älvens vatten.

Sommaren sjöng i blodet,
varm var natten,
stjärnorna tändes över vatten,
i sommarnatten.


Er werd gedanst op de brug

en de nacht was helder.

De rivier kolkte

met wit schuim van de stroom.

Het zomergezang verwarmde het bloed,

de nacht was warm,

sterren blonken boven het water

in de zomernacht.

Åren gingo i långdans,
minnen gingo i ringdans,
sist blev sommarro
för den som längtat.




Het jaar verdween in de reidans,

de herinnering vervaagde in de danskring,

en voor haar die verlangde

kwam er zomerrust.

An die Sterne

Robert Schumann (1810 - 1856)

Uit: Vier doppelchörige Gesänge op. 141


Tekst: Friedrich Rückert (1788 – 1866)



Sterne,

In des Himmels Ferne!

Die mit Strahlen bessrer Welt

Ihr die Erdendämmrung hellt;

Schaun nicht Geisteraugen

Von euch erdenwärts,

Dass sie Frieden hauchen

Ins umwölkte Herz?



Sterren,

Aan de hemel verre!

Die uit beet're levenskring

Licht maakt aardes schemering;

Slaan geen geesten gade

Hoe wij zijn benard,

Dat zij vrede aad'men

In 't bewolkte hart?

Sterne,

ln des Himmels Ferne!

Träumt sich auch in jenem Raum

Eines Lebens flücht’ger Traum?

Hebt Entzücken, Wonne,

Trauer, Wehmut, Schmerz,

Jenseit unsrer Sonne

Auch ein fühlend Herz?


Sterren,

Aan de hemel verre!

Droomt ook in de sterrenstroom

Iemand soms een levensdroom?

Kent geluk - dat wonder -,

Droefheid, weemoed, smart

Achter onze zon-ster

Ook een voelend hart?

Sterne,

In des Himmels Ferne!

Winkt ihr nicht schon Himmelsruh

Mir aus euren Fernen zu?

Wird nicht einst dem Müden

Auf den goldnen Au’n

Ungetrübter Frieden

In die Seele taun?


Sterren,

Aan de hemel verre!

Wuif je niet reeds toe aan mij

Hemelrust van d' overzij?

Daalt mij, moe gestreden,

In een gouden gouw

Nooit eens zuiv're vrede

In de ziel als dauw?

Sterne,

In des Himmels Ferne!

Bis mein Geist den Fittich hebt

Und zu eurem Frieden schwebt,

Hang’ an euch mein Sehnen

Hoffend, glaubevoll!

O, ihr holden, schönen,

Könnt ihr täuschen wohl?




Sterren,

Aan de hemel verre!

Tot mijn geest zich vleugels geeft

En naar jullie vrede zweeft,

Laat naar je mij smachten,

Hopend, vol vigeur!

Lieve pracht der nachten,

Stel je óóit teleur?

Romance du soir, op. 118

Camille Saint-Saëns (1835 - 1921)

Tekst: Jean-Louis Croze (1869-1955)



La romance du soir dans les airs s’évapore
Mille voix à la nuit qui déjà nous atteint
Doucement vont la dire encore
Jusqu’au matin.



De idylle van de avond vervliegt in de lucht

In het duister dat al op ons afkomt

Zullen duizend stemmen het nog

Tot de dageraad zachtjes zeggen.

Aux lèvres des amants,

les baisers ont fleuri
De ce bruit divin, l’ombre est pleine.

La rose en s’effeuillant

exhale son haleine.
Les enfants en dormant

à leur mère ont souri.


Op de lippen van de geliefden,

hebben de kussen gebloeid.

Het donker is vol van dit verrukkelijk geluid.

De roos verliest zijn blad

en verspreidt zijn geurige adem

Bij het slapengaan hebben de kinderen

hun moeder toegelachen.


Au bord de l’étang, la lune se penche
Par-dessus le front des saules d’argent;
Le poète rêve et croit voir, songeant
Devant son miroir, quelque dame blanche.


Langs de oever van het meer, buigt de maan zich

Over de haag van zilveren twijgen;

In zijn verbeelding denkt de dichter, dromend

Voor zijn spiegel, dat hij een reine dame ziet.


La romance du soir dans les airs s’évapore
Mille voix à la nuit qui déjà nous atteint
Doucement vont la dire encore
Jusqu’au matin.




De idylle van de avond vervliegt in de lucht

In het duister dat al op ons afkomt

Zullen duizend stemmen het nog

Tot de dageraad zachtjes zeggen.


Un beau baiser

Louis Andriessen (1939 - 2021)

Uit: de opera 'George Sand', 1980


Tekst: A. de Musset from Madame de Marquise               (ouvres completes).

           Premieres poemes 1828-1833



Donne-moi, ma belle maîtresse,

Un beau baiser, car je te veux

Raconter ma longue détresse,

En caressant tes beaux cheveux.





Give me, my beautiful mistress

a beautiful kiss because I want

to tell my long distress

by stroking your beautiful hair.

Blackbird

John Lennon / Paul McCartney,

arrangement Ko Duijvestijn


Blackbird singing in the dead of night
Take these broken wings and learn to fly
All your life
You were only waiting for this moment to arise

Blackbird singing in the dead of night
Take these sunken eyes and learn to see
All your life
You were only waiting for this moment to be free

Blackbird fly, blackbird fly
Into the light of the dark black night
Blackbird fly, blackbird fly
Into the light of the dark black night
Blackbird singing in the dead of night
Take these broken wings and learn to fly
All your life

You were only waiting for this moment to arise.





Brigg Fair

Percy Grainger (1882 - 1961)

Uit: Folksongs, taken down by Percy Aldridge

       Grainger at Brigg, Lincolnshire, in 1905,

       from the singing of Mr Joseph Taylor. 



It was on the fifth of August

Er' the weather fine and fair,

Unto Brigg Fair I did repair,

For love I was inclined.

 

I rose up with the lark in the morning,

With my heart so full of glee,

Of thinking there to meet my dear,

Long time I'd wished to see.

 

I took hold of her lily-white hand,

O and merrily was her heart:

"And now we're met together

I hope we ne'er shall part".

 

For it's meeting is a pleasure,

And parting is a grief,

But an unconstant lover

Is worse than any thief.

 

The green leaves they shall wither

And the branches they shall die

If ever I prove false to her,

To the girl that loves me.





Time will ease

Henk Stoeten (*1990)

Tekst: Bruce B. Wilmer



The sadness of the present days
Is locked and set in time,
And moving to the future
Is a slow and painful climb.


But all the feelings that are now
So vivid and so real
Can’t hold their fresh intensity
As time begins to heal.


No wound so deep will ever go
Entirely away;
Yet every hurt becomes
A little less from day to day.


Nothing else can erase the painful
Imprints on your mind;
But there are softer memories
That time will let you find.


Though your heart won’t let the sadness
Simply slide away,
The echoes will diminish
Even though the memories stay.





O mistress mine

Matthew Harris (*1956)

Uit: Twelfth Night


Tekst: William Shakespeare (1564 – 1616)



O Mistress mine where are you roaming?

O stay and hear, your true love's coming,

That can sing both high and low.


Trip no further pretty sweeting.

Journeys end in lovers' meeting,

Every wise man's son doth know.

 

What is love, 'tis not hereafter,

Present mirth, hath present laughter:

What's to come, is still unsure.


In delay there lies no plenty,

Then come kiss me sweet and twenty:

Youth's a stuff will not endure.